அறபு, இஸ்லாமிய கல்வியை இலங்கையில் வளர்ப்பதில் சவூதி அரசின் பங்களிப்பு -இலங்கையின் பல்வேறு அபிவிருத்திகளுக்கும் பாரிய ஒத்துழைப்பு.!- அஷ்ஷெய்க் ஏ.எல்.நாஸிர் கனிஹாமி

✍️அஷ்ஷெய்க் ஏ.எல்.நாஸிர் கனி
ஹாமி, MA, PhD (R)

இலங்கையின் முஸ்லிம் சமூகம் நாட்டின் மொத்த மக்கள் தொகையில் சுமார் பத்து சதவீதத்தினரைக் கொண்டது, மேலும் அவர்களில் பெரும்பான்மையினர் இலங்கை மூர் இனத்தவராவர், தமிழ் மொழியை தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்களாவர் (Islam in Sri Lanka, 2026).

இந்தச் சமூகத்தின் மத அடையாளத்திலும் கலாசார வாழ்வியலிலும் அறபு மொழியும் இஸ்லாமிய கல்வியும் நூற்றாண்டுகளாக மையமான இடத்தை வகித்து வருகின்றன. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு முதலே அரேபிய வணிகர்கள் இலங்கைத் துறைமுகங்களுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தமையால் ஏற்பட்ட வரலாற்றுத் தொடர்பு, இன்று வரை நீடிக்கும் அறபு-தமிழ் இருமொழிக் கலாசார பாரம்பரியத்திற்கு அடித்தளமிட்டது (Brief study on practices of Arabic language in Sri Lanka, 2019).

கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில், இந்தப் பாரம்பரியம் ஒரு புதிய கட்டத்தை அடைந்துள்ளது; அதாவது, மத்திய கிழக்கு நாடுகளுடன், குறிப்பாக சவூதி அரேபியாவுடன், நிதி ரீதியிலும் நிறுவனரீதியிலும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்ட ஒரு புதிய கல்வி சூழலுக்குள் இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் நுழைந்துள்ளது. இந்த மாற்றத்தின் நேர்மறையான பங்களிப்புகளையும், அதனுடன் இணைந்து எழும் கல்வியியல், கலாசார, பாதுகாப்பு தொடர்பான கேள்விகளையும் கிடைக்கக்கூடிய ஆய்வுத் தரவுகள், அரசாங்க அறிக்கைகள், பத்திரிகை விசாரணைகள் மற்றும் கல்வியியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு இக்கட்டுரை விரிவாக ஆராய முற்படுகிறது.

இலங்கைக்கும் அரேபிய உலகுக்கும் இடையிலான உறவு, இஸ்லாத்தின் வருகைக்கு முன்பே தொடங்கிய ஒரு வணிக உறவாகும். பேருவளையில் சோமாலிய அறிஞர் யூசுஃப் பின் அஹ்மத் அல்-கவ்னைன் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட முதலாவது முஸ்லிம் குடியேற்றம், இலங்கையின் மேற்குக் கரையோரத்தில் அறபு-இஸ்லாமிய பண்பாட்டின் ஆரம்பப் புள்ளியாக அமைந்தது; அந்த ஊர் ஒரு காலத்தில் “பர்பரீன்” என அழைக்கப்பட்டது (Beruwala, 2025). பத்தாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டதாகக் கருதப்படும் மஸ்ஜித் அல் அப்ரார் மற்றும் அரேபிய வணிகர்களால் நிர்மாணிக்கப்பட்ட கெத்ச்சிமலை மசூதி ஆகியவை, இலங்கையின் மிகப் பழமையான இஸ்லாமிய கட்டடக்கலை ஆவணங்களாக விளங்குகின்றன (Beruwala, 2025).

இந்த ஆரம்பகால தொடர்புகள், பேருவளை போன்ற ஊர்களை யுனானி மருத்துவம் மற்றும் அறபு மொழிக் கல்விக்கான மையங்களாக மாற்றின. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், சித்தி லெப்பை என்பவர் தொடங்கிய கல்வி இயக்கம், இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தில் நவீன கல்வியை மத கல்வியுடன் இணைக்க வேண்டும் என்ற சிந்தனையை முன்வைத்தது; இது பின்னாளில் ஹமீட் அல் ஹுசைனியா கல்லூரி போன்ற நிறுவனங்களின் தோற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது (Hameed Al Husseinie College, 2026). இந்த வரலாற்றுப் பின்னணியே, இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுடன், குறிப்பாக சவூதி அரேபியாவுடன், ஏற்பட்ட நெருக்கமான உறவுக்கான கலாசார அடித்தளத்தை வகுத்தது.

இலங்கையின் நவீன அறபு-இஸ்லாமிய கல்வி நிறுவன அமைப்பு, முஸ்லிம் சமய மற்றும் கலாசார அலுவல்கள் திணைக்களத்தின் (Department of Muslim Religious and Cultural Affairs) கண்காணிப்பின் கீழ் இயங்குகிறது. இந்தத் திணைக்களத்தின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, தற்போது நாட்டில் 1,669 குர்ஆன் மத்ரஸாக்களும் 317 அறபுக் கல்லூரிகளும் பதிவு செய்யப்பட்டு இயங்குகின்றன; இவை அம்பாறை, புத்தளம், திருகோணமலை, கண்டி, கொழும்பு மற்றும் மட்டக்களப்பு மாவட்டங்களில் அதிக அளவில் குவிந்துள்ளன (The Sunday Times, 2019). இவற்றுடன் 277 அஹதிய்யா அல்லது தஹம் பாடசாலைகளும் இணைந்து செயற்படுகின்றன. இந்த எண்ணிக்கை, கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட வேகமான வளர்ச்சியின் விளைவாகும்: 2013ஆம் ஆண்டில் 35 புதிய பள்ளிவாசல்கள் பதிவு செய்யப்பட்ட நிலையில், 2015ஆம் ஆண்டில் அது 190ஆக உயர்ந்தது; அதே ஆண்டு 30 புதிய குர்ஆன் மத்ரஸாக்களும் சேர்க்கப்பட்டு, மொத்தம் 1,600 மத்ரஸாக்கள் பதிவு செய்யப்பட்டன (The Sunday Times, 2019).

இந்த வேகமான வளர்ச்சி, ஒரு தசாப்தத்திற்குள் இலங்கையின் சமய கல்வி உட்கட்டமைப்பை அடிப்படையில் மாற்றியமைத்துள்ளது என்பதற்கு புள்ளிவிவரங்கள் ஆதாரமளிக்கின்றன.
சவூதி அரேபியாவின் நேரடிப் பங்களிப்பு பல வடிவங்களில் இலங்கை அறபு-இஸ்லாமிய கல்வித் துறையை அடைந்துள்ளது. முதலாவதாக, பள்ளிவாசல்கள் மற்றும் சமய நிறுவன கட்டுமானத்திற்கான நிதியுதவி குறிப்பிடத்தக்கது. மட்டக்களப்பில் 2014ஆம் ஆண்டு திறக்கப்பட்ட 58வது பள்ளிவாசலானது சவூதி அரேபிய அமைப்பான “இன்டர்நேஷனல் கமிஷன் ஃபோர் ஹியூமன் டெவலப்மென்ட்” என்ற நிறுவனத்தின் நிதியில் கட்டப்பட்டது என்று பத்திரிகை விசாரணை அறிக்கை ஒன்று பதிவு செய்துள்ளது (The Sunday Times, 2019).

அந்த நிகழ்வில், உள்ளூர் பேச்சாளர் ஒருவர், முன்பு கிராம மட்டத்தில் நிதி திரட்டி பள்ளிவாசல்கள் கட்டிய பாரம்பரியத்திலிருந்து, இப்போது சவூதி அரேபியாவின் உதவியை நம்பியிருக்கும் நிலைக்கு மாறியிருப்பதைக் குறிப்பிட்டதாகவும், சவூதி அரேபியா மத்ரஸா ஆசிரியர்களுக்கான ஒரு பல்கலைக்கழகத்திற்கு நிதியுதவி வழங்குவதாக உறுதியளித்ததாகவும் அந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது (The Sunday Times, 2019). இரண்டாவதாக, முஸ்லிம் சமய மற்றும் கலாசார அலுவல்கள் திணைக்களத்தின் ஆண்டு செயலாற்றுகை அறிக்கைகள், அறபுக் கல்லூரி மாணவர்களை வெளிநாட்டு புலமைப்பரிசில்களுக்கு தேர்வு செய்யும் திட்டங்களை பதிவு செய்துள்ளன. 2013ஆம் ஆண்டு 60 மாணவர்கள் விண்ணப்பித்த நிலையில், நான்கு இமாம்களும் ஏழு மவ்லவி மாணவர்களும் மூன்று மாத இஸ்லாமிய ஷரீஆ கல்வி நெறிக்கும் கல்வி பட்டப்படிப்புக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

அடுத்த ஆண்டு 50 மாணவர்கள் விண்ணப்பித்து, ஐந்து இமாம்களும் பத்து மாணவர்களும் அனுப்பப்பட்டனர் (The Sunday Times, 2019). நாடு திரும்பிய இவர்கள், பொலன்னறுவை, அனுராதபுரம், மட்டக்களப்பு, அம்பாறை, கண்டி மற்றும் கொழும்பு மாவட்டங்களில் சமய நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டதாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன (The Sunday Times, 2019). இதே திணைக்களம், அறபுக் கல்லூரி மாணவர்களை எகிப்தில் உள்ள அல்-அஸ்ஹர் பல்கலைக்கழகத்திற்கும் புலமைப்பரிசில் மூலம் அனுப்புகிறது என்பதையும் அந்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது (The Sunday Times, 2019). இது, சவூதி அரேபியா மட்டுமன்றி எகிப்து, லிபியா போன்ற பல அறபு நாடுகளும் இலங்கை சமய கல்வியில் இணைந்து பங்களிக்கும் ஒரு பன்முக நிதியுதவி அமைப்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இதைவிட முறையான வடிவில், சவூதி அரேபியாவின் மதீனா இஸ்லாமியப் பல்கலைக்கழகம் (Islamic University of Madinah), உலகெங்கிலுமிருந்து மாணவர்களுக்கு முழுமையான நிதியுதவியுடன் கூடிய புலமைப்பரிசில்களை வழங்கி வருகிறது; இவை கல்விக் கட்டணம், தங்குமிடம், உணவு, போக்குவரத்து மற்றும் மருத்துவக் காப்பீடு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியவை (2026 Islamic University of Madinah scholarship, 2026). இலங்கை அறபுக் கல்லூரிகளிலிருந்தும் ஜாமிஆ நளீமிய்யாவிலிருந்தும் வெளியேறும் மாணவர்களில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையினர், இந்தப் பல்கலைக்கழகத்திலும் மத்திய கிழக்கின் ஏனைய இஸ்லாமியப் பல்கலைக்கழகங்களிலும் மேற்படிப்பு மேற்கொள்ள வாய்ப்பு பெறுகின்றனர்.

மேலும், சவூதி அரேபிய தூதரகத்தின் கலாசாரப் பிரிவு, லிபியா, எகிப்து ஆகிய நாடுகளின் தூதரகங்களுடன் இணைந்து, சிறு கால அறபு மொழிக் கற்கை நெறிகளை நடத்துகிறது என்பதையும் ஆய்வுக் கட்டுரை ஒன்று பதிவு செய்துள்ளது (Brief study on practices of Arabic language in Sri Lanka, 2019). இந்த மொழிக் கற்கை நெறிகள், மத்திய கிழக்கில் தொடர் கல்விக்குச் செல்ல விரும்பும் மாணவர்களுக்கு அடிப்படைத் தயார்நிலையை வழங்குகின்றன.

சவூதி அரேபியாவின் பங்களிப்பு இஸ்லாமிய கல்விக்கு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும். சவூதி அபிவிருத்தி நிதியம் (Saudi Fund for Development) இலங்கையின் பரந்த கல்வி மற்றும் அபிவிருத்தித் துறையிலும் நீண்டகால பங்காளியாக செயற்பட்டு வருகிறது. அண்மையில், 2026ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம், 50 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் நிதியுதவியுடன் சபரகமுவப் பல்கலைக்கழகத்தில் மருத்துவ பீடக் கட்டட வளாகம் திறக்கப்பட்டது; இது கல்விக் கட்டடங்கள், ஆய்வுகூடங்கள், நூலகம், ஆயிரம் இருக்கை கொள்ளளவுள்ள கருத்தரங்கு மண்டபம், மாணவர் விடுதிகள் மற்றும் ரத்னபுர போதனா வைத்தியசாலையில் பேராசிரியர் பிரிவு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது (Arab News, 2026). நாட்டின் பத்தாவது மருத்துவ பீடமான இது, கொழும்பு உள்ளிட்ட பாரம்பரிய பல்கலைக்கழக மையங்களைத் தாண்டி, மருத்துவக் கல்வியை பரவலாக்கும் நோக்கில் அமைந்துள்ளது (Arab News, 2026). இதற்கு முன்னதாக, கொழும்பு நகர நீர் விநியோகம் மற்றும் கழிவுநீர் மேலாண்மைத் திட்டம் உள்ளிட்ட முக்கிய உட்கட்டமைப்புத் திட்டங்களையும் சவூதி அபிவிருத்தி நிதியம் நிறைவேற்றியுள்ளது (Arab News, 2026).

இந்தப் பரந்த அளவிலான வளர்ச்சி ஒத்துழைப்பு, இஸ்லாமிய சமய கல்விக்கான நேரடி நிதியுதவியிலிருந்து வேறுபட்டதாக இருப்பினும், இலங்கை-சவூதி இருதரப்பு உறவின் பரந்த வரலாற்றுப் பின்னணியை புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது; இது, சவூதி அரேபியாவின் இலங்கையுடனான ஈடுபாடு ஒரு பரந்த மூலோபாய கூட்டாண்மையின் ஒரு பகுதியாக அமைந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்த வளர்ச்சியின் ஒரு தனித்துவமான அம்சம் என்னவெனில், இலங்கை முஸ்லிம்களின் இஸ்லாமிய கல்வி முறை, இந்தியா, பாகிஸ்தான், வங்காளதேசம் ஆகிய நாடுகளில் காணப்படும் பெரிய அளவிலான மத்ரஸா வலையமைப்புகளிலிருந்து கட்டமைப்பு ரீதியில் வேறுபட்டது என்பதாகும். இலங்கை முஸ்லிம்களின் தமிழ்பேசும் தன்மை இஸ்லாமிய கல்வியில் முக்கிய இடத்தைப் பெறுகிறது; பெரும்பாலான இஸ்லாமிய கல்வி நிலையங்களில் விளக்கத்திற்குத் தமிழும், குர்ஆன் மற்றும் சமய நூல்களுக்கு அறபு மொழியும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, தென்னாசியாவின் பெரும்பான்மையான மத்ரஸா வலையமைப்புகளில் காணப்படும் உருது அல்லது வங்காள மொழி மேலாதிக்கத்திற்குப் பதிலாக (Islam and Islamic education in Sri Lanka, 2026). இது, சவூதி நிதியுதவி என்பது இலங்கையின் கலாசார அடையாளத்தை முற்றிலும் மாற்றியமைக்கவில்லை என்பதையும், மாறாக தமிழ்-அறபு இருமொழி மரபுடன் இணைந்து செயற்படுகிறது என்பதையும் காட்டுகிறது.

மேலும், சவூதி அரேபியாவில் இஸ்லாமிய கல்வி என்பது அரசு நேரடியாக கண்காணிக்கும் ஒரு தேசிய அமைப்பாகும்; அங்கு கல்வி அமைச்சகமும் இஸ்லாமிய அலுவல்கள் அமைச்சகமும் இணைந்து பாடத்திட்டங்களையும் தார் அல்-குர்ஆன் மையங்களையும் ஹஃபிழ் பாடசாலைகளையும் நேரடியாக மேற்பார்வையிடுகின்றன (Islam and Islamic education in Saudi Arabia, 2026a). இலங்கையில் அப்படியொரு நேரடி அரசு கண்காணிப்பு இல்லாத நிலையில், சவூதி நிதியுதவி பெறும் நிறுவனங்கள் பெரும்பாலும் தனியார் அல்லது சமூக அடிப்படையிலான நிர்வாகத்தின் கீழேயே இயங்குகின்றன என்பது கவனிக்கத்தக்கது.

இருப்பினும், இந்தப் பங்களிப்பு எந்தவிதமான விமர்சனமும் இன்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை என்பதையும் ஒரு கல்வியியல் அணுகுமுறையுடன் பதிவு செய்யவேண்டும். முதலாவதாக, ஒழுங்குமுறை மற்றும் தர உறுதிப்பாடு தொடர்பான கவலைகள் உள்ளன. அறபுக் கல்லூரிகளும் குர்ஆன் மத்ரஸாக்களும் பெரும்பாலும் சுயாதீன மேற்பார்வையின்றி, அரசு வழங்கிய தங்குமிட விசாக்களைப் பெற்ற வெளிநாட்டு சமய போதகர்களைப் பயன்படுத்தி கற்பிக்கின்றன என்று ஒரு விசாரணை பத்திரிகை அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது (The Sunday Times, 2019). அந்த அறிக்கையின்படி, வயது முதிர்ந்த மாணவர்களை சேர்க்கும் சில நிறுவனங்கள், வேலைச் சந்தைக்கு பொருந்தாத, சமய போதனையையே தொழிலாகக் கொள்ளும் பட்டதாரிகளை உருவாக்குகின்றன; இது ஏனைய சமூகங்களிடமிருந்து விலகி நிற்கும் ஒரு போக்கை வலுப்படுத்துகிறது என அது எச்சரிக்கிறது (The Sunday Times, 2019). 2017ஆம் ஆண்டு, முஸ்லிம் சமய மற்றும் கலாசார அலுவல்கள் அமைச்சகம், அறபுக் கல்லூரிகளுக்கான ஒரு தேசிய ஒருங்கிணைந்த பாடத்திட்டத்தை பரீட்சைத் திணைக்களத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்த முயற்சி செய்தது; ஒரு நிபுணர் குழுவும் நியமிக்கப்பட்டது, ஆனால் அந்தத் திட்டம் நிறைவேறவில்லை (The Sunday Times, 2019). இந்த முயற்சி தோல்வியடைந்தமை, ஒழுங்குமுறைப்படுத்தலுக்கான அரசியல் மற்றும் நிர்வாக சிக்கல்களை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இரண்டாவதாக, மிகவும் விவாதத்திற்குரிய அம்சம், “வஹாபிசம்” அல்லது “சலஃபிசம்” எனப்படும் சமய சிந்தனைப் போக்கின் பரவல் தொடர்பானதாகும். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த நஜ்த் பிரதேச அறிஞரான முஹம்மத் இப்னு அப்துல் வஹாப் என்பவரால் தொடங்கப்பட்ட இந்த சீர்திருத்த இயக்கம், குர்ஆன் மற்றும் நபிவழி நூல்களை நேரடியாகப் பின்பற்றுவதை வலியுறுத்தும் ஒரு கடுமையான சமய விளக்கமுறையாகும் (Wahhabism, 2026). இப்னு அப்துல் வஹாப், சவூத் குடும்பத்துடன் ஏற்படுத்திய அரசியல்- சமய கூட்டணி, முதலாவது சவூதி அரசின் நிறுவனத்திற்கு வழிவகுத்தது; அந்தக் கூட்டணி இன்று வரை சவூதி அரேபியாவின் அரசு-சமய உறவை வடிவமைத்து வருகிறது (International propagation of the Salafi movement and Wahhabism, 2026). 1982 முதல் 2005 வரையிலான காலப்பகுதியில், சவூதி அரசு, சவூத் குடும்பத்துடன் தொடர்புடைய சர்வதேச அமைப்புகள் மற்றும் தூதரக சமய பிரதிநிதிகள் மூலம், உலகெங்கிலும் சலஃபி-வஹாபி சமயப் போதனையை பரப்புவதற்காக 75 பில்லியன் அமெரிக்க டொலருக்கும் மேலாக செலவிட்டு, 200 இஸ்லாமியக் கல்லூரிகள், 210 இஸ்லாமிய மையங்கள், 1,500 பள்ளிவாசல்கள் மற்றும் முஸ்லிம் குழந்தைகளுக்கான 2,000 பாடசாலைகளை நிறுவியது என்று ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது (International propagation of the Salafi movement and Wahhabism, 2026).

இந்த உலகளாவிய போக்கின் ஒரு பகுதியாக, இலங்கை சூஃபி முஸ்லிம்களிடையே, சவூதி முதலீட்டின் காரணமாக, வஹாபிசம் வளர்ச்சியடைவது குறித்த எச்சரிக்கை உணர்வு அதிகரித்துள்ளது என விக்கிபீடியா குறிப்பிடுகிறது (Islam in Sri Lanka, 2026). ஒரு கல்வியியல் கட்டுரையும், வேறு நாடுகளில் காணப்படும் இதேபோன்ற இயக்கங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, இலங்கையில் வஹாபிச சிந்தனையின் தாக்கம் குறித்து ஆராய்கிறது (Wahhabism in Sri Lanka, 2018). இங்கு கவனிக்க வேண்டியது என்னவெனில், “வஹாபிசம்” மற்றும் “சலஃபிசம்” ஆகிய சொற்கள் அறிஞர்களிடையேயே இன்னும் விவாதத்திற்குரியவையாக உள்ளன; சவூதி பட்டத்து இளவரசர் முஹம்மத் பின் சல்மான் கூட, 2018ஆம் ஆண்டு ஒரு பேட்டியில், இந்தச் சொல் தெளிவற்றது என்றும், தற்போது சவூதி அரசு தனது வரலாற்றை வஹாபிச கருத்தியலிலிருந்து படிப்படியாக பிரிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது என்றும் கூறியிருந்தார் (Wahhabism, 2026).

மூன்றாவதாக, 2019ஆம் ஆண்டு ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்குதல்களுக்குப் பின்னர், சவூதி அரேபியாவுடனான சமய கல்வி மற்றும் நிதி உறவுகள் தீவிர அரசாங்க விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. தேசிய தவ்ஹீத் ஜமாஅத் எனப்படும், சலஃபி சிந்தனையால் தாக்கம் பெற்றதாகக் கருதப்படும் ஒரு தீவிரவாத அமைப்பு, அந்தத் தாக்குதல்களுக்குப் பின்னால் இருந்தது என்பது கண்டறியப்பட்டது; இது இலங்கையில் சலஃபி இயக்கத்தின் மீதான கண்காணிப்பையும் தணிக்கையையும் அதிகரிக்க வழிவகுத்தது (Islam in Sri Lanka, 2026). தாக்குதல்களுக்குப் பின் நடத்தப்பட்ட விசாரணைகளின் மையப் புள்ளியாக, சவூதி நிதியுதவி பெற்ற நிறுவனங்களும் அறக்கட்டளைகளும் இருந்தன; மே மாதம், சவூதி ஆதரவுடன் இயங்கிய “இஸ்லாமிய வழிகாட்டல் மையத்தின்” (Centre for Islamic Guidance) நிறுவனரான முகமட் அலியார், பயங்கரவாத நிதியுதவி தொடர்பான குற்றச்சாட்டின் பேரில் கைது செய்யப்பட்டார்; அவருக்கு, தாக்குதல்களை நடத்திய பலரை வழிநடத்திய தீவிரவாத போதகரான ஸஹ்ரான் ஹாஷிமுடன் தொடர்பு இருந்ததாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன (The Cipher Brief, 2024).

மேலும், சவூதி அரேபியாவுக்கும் சமய தலைவர்களுக்கும் இடையிலான நிதி பரிமாற்றங்களை அரசாங்கம் மறுஆய்வு செய்யத் தொடங்கியது; சில முக்கிய முஸ்லிம் சமய தலைவர்கள், அரசியல் ரீதியாக செல்வாக்குள்ள பௌத்த பிக்குகளின் அழுத்தத்தின் காரணமாக தமது பதவிகளிலிருந்து விலக நிர்பந்திக்கப்பட்டனர் (The Cipher Brief, 2024). இந்த சம்பவங்கள், சவூதி நிதியுதவி பெறும் சமய கல்வி நிறுவனங்களின் வெளிப்படைத்தன்மையும் கண்காணிப்பும் தேசியப் பாதுகாப்புடன் நேரடியாக தொடர்புடையவை என்ற உணர்வை இலங்கை கொள்கை வகுப்பாளர்களிடையே வலுப்படுத்தியது.

இது இலங்கைக்கு மட்டும் உரிய ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இந்தோனேஷியா முதல் வங்காளதேசம் வரையிலான பல ஆசிய நாடுகளின் அரசாங்கங்கள், தமது பள்ளிவாசல்கள் மற்றும் பாடசாலைகள் மீதான ரியாத்திலிருந்து வரும் பாரிய நிதி வெள்ளத்தின் தாக்கத்தைக் குறைப்பது குறித்து பல ஆண்டுகளாக கவலைப்பட்டு வருகின்றன (The Cipher Brief, 2024). மாலைதீவில், சவூதி அரேபியா ஒரு பள்ளிவாசல், கற்பித்தல் மையம் மற்றும் மாநாட்டு மண்டபம் கொண்ட ஆறு மாடிக் கட்டட வளாகத்திற்காக 95 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் நிதியுதவி வழங்குவதாக உறுதியளித்துள்ளது (The Sunday Times, 2019). இந்த பிராந்திய போக்கு, சவூதி அரேபியாவின் சமய கல்வி முதலீடு ஒரு தனிநாட்டு நிகழ்வாக அல்லாமல், தெற்காசியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் பரவிய ஒரு பரந்த மூலோபாய போக்காக காணப்படுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.

இந்த விமர்சனங்களுக்கு இணையாக, சவூதி நிதியுதவி பெற்ற பல நிறுவனங்கள் இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தின் கல்வி வாய்ப்புகளை உண்மையிலேயே விரிவுபடுத்தியுள்ளன என்ற கண்ணோட்டமும் கல்வியியல் ஆய்வுகளில் காணப்படுகிறது. உதாரணமாக, நளீமிய்யா நிறுவனம் தொடர்பான சமீபத்திய ஆய்வு ஒன்று, அந்த நிறுவனம் இலங்கை முஸ்லிம் இளைஞர்களுக்கு அறிவார்ந்த, தார்மீக மற்றும் சமூக வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதில் ஆற்றிய பங்கை பகுப்பாய்வு செய்கிறது; அது, சமய கொள்கைகளை நவீன துறைகளுடன் இணைக்கும் அதன் சமயநிலையான கல்வி முறை, மாணவர்களின் அறிவார்ந்த மற்றும் தார்மீக வளர்ச்சியை வலுப்படுத்துவதாகவும், பன்முக சமூகத்தில் தலைமைத்துவத்திற்கு அவர்களை தயார்படுத்துவதாகவும் முடிவு செய்கிறது (Empowering the next generation, 2025). மற்றொரு ஆய்வு, நளீமிய்யா நிறுவனம் “அறிவு ஒருங்கிணைப்பு” எனும் கருத்தை இலங்கையில் முதன்மைப்படுத்துவதில் வெற்றி பெற்றுள்ளதாகவும், ஆயினும் அதன் ஒருங்கிணைப்பு மாதிரியை முறையாக கோட்பாட்டு ரீதியில் வடிவமைக்கவில்லை என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறது (Integration of knowledge discourse in Sri Lanka, 2025). இந்த சமநிலையான கல்வியியல் மதிப்பீடு, சவூதி மற்றும் பரந்த அறபு உலக நிதியுதவியின் பங்களிப்பை முற்றிலும் நிராகரிக்காமல், அதன் வரம்புகளையும் சவால்களையும் ஒப்புக்கொள்ளும் அணுகுமுறையை பிரதிபலிக்கிறது.

2019 தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு, இலங்கை அரசு அறபு-இஸ்லாமிய கல்வி நிறுவனங்கள் மீதான தனது ஒழுங்குமுறை கண்காணிப்பை கணிசமாக வலுப்படுத்தியுள்ளது. குர்ஆன் மத்ரஸாக்கள் இப்போது முன்பைவிட கடுமையாக பதிவு செய்யப்படவேண்டும் என்பது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது (Islam and Islamic education in Sri Lanka, 2026). இது, வெளிநாட்டு நிதியுதவி பெறும் சமய நிறுவனங்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் நிதி வெளிப்படைத்தன்மை தொடர்பான தேசிய கவலைகளுக்கு அரசு பதிலளிக்கும் ஒரு நடவடிக்கையாக அமைந்துள்ளது. இருப்பினும், இந்த ஒழுங்குமுறை நடவடிக்கைகள் இலங்கை-சவூதி கல்வி ஒத்துழைப்பை முற்றிலும் நிறுத்தவில்லை என்பதையும் அண்மைய நிகழ்வுகள் காட்டுகின்றன; 2026ஆம் ஆண்டு சபரகமுவப் பல்கலைக்கழக மருத்துவ பீட திறப்பு விழாவில் சவூதி இலங்கைத் தூதர் அல்-கஹ்தானி, இந்த முதலீடு “மக்களில், அறிவில், இலங்கையின் சுகாதாரத் துறையின் எதிர்காலத்தில்” செய்யப்படும் ஒரு முதலீடு எனவும், கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் நிலைத்த வளர்ச்சியை முன்னெடுப்பதில் இரு நாடுகளும் கொண்டுள்ள பகிரப்பட்ட அர்ப்பணிப்பை இது எடுத்துக்காட்டுவதாகவும் தெரிவித்தார் (Arab News, 2026).

இந்தக் கருத்து, சவூதி அரேபியாவின் தற்போதைய கல்வி ஒத்துழைப்பு மூலோபாயம், நேரடி மத கல்வி நிதியுதவியிலிருந்து விலகி, பரந்த அளவிலான தொழில்முறை மற்றும் அறிவியல் கல்விக் கூட்டாண்மையை நோக்கி படிப்படியாக நகர்ந்து வருகிறது என்பதைக் குறிக்கலாம்.
இறுதியில், இலங்கையின் அறபு-இஸ்லாமிய கல்வி முறை தொடர்பான கல்வியியல் ஆய்வுகள் ஒரு முக்கியமான அவதானிப்பை முன்வைக்கின்றன: இலங்கையின் இஸ்லாமிய கல்வி முறை, தென்னாசியாவின் பெரிய அளவிலான மத்ரஸா வலையமைப்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது, ஒப்பீட்டளவில் சிறிய அளவிலானதும், அதிக மத்திய அரசாங்கக் கண்காணிப்பிற்கு உட்பட்டதுமான ஒரு தனித்துவமான அமைப்பாகும் (Islam and Islamic education in Sri Lanka, 2026). இந்த கட்டமைப்புச் சிறப்பியல்பு, சவூதி நிதியுதவியின் தாக்கத்தை முழுமையாக நீக்கிவிடவில்லை என்றாலும், அதை ஓரளவு கட்டுப்படுத்தும் ஒரு நிறுவனரீதியான தடையாக செயற்படுகிறது என்று கருதலாம்.

மேலும், தமிழ்-அறபு இருமொழி பாரம்பரியம், ஜாமிஆ நளீமிய்யா போன்ற உள்ளூர் தொண்டு நிதியியல் அடிப்படையிலான நிறுவனங்களின் தொடர்ச்சியான செல்வாக்கு, மற்றும் 2019க்குப் பிந்தைய ஒழுங்குமுறை சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவை இணைந்து, இலங்கையின் அறபு-இஸ்லாமிய கல்வி எதிர்காலம் வெளிநாட்டு நிதியுதவியையும் உள்ளூர் கலாசார தன்னாட்சியையும் சமநிலைப்படுத்தும் ஒரு தொடர்ச்சியான பேச்சுவார்த்தையாக விளங்கும் என்பதை உணர்த்துகின்றன.
மொத்தத்தில், கிடைக்கக்கூடிய ஆவணங்கள் மற்றும் கல்வியியல் ஆய்வுகள் காட்டுவது என்னவெனில், சவூதி அரேபியாவின் பங்களிப்பு, இலங்கையில் அறபு இஸ்லாமிய கல்வியின் உட்கட்டமைப்பு வளர்ச்சியில் பள்ளிவாசல் நிர்மாணம், புலமைப்பரிசில் திட்டங்கள், மொழிக் கற்கை நெறிகள் மற்றும் பரந்த கல்வி/அபிவிருத்தி ஒத்துழைப்பு ஆகிய பல வடிவங்களில் உண்மையான, அளவிடத்தக்க பங்கு வகித்துள்ளது என்பதற்கு ஆதாரம் உள்ளது.

அதேவேளையில், இந்த வளர்ச்சி, ஒழுங்குமுறை வெளிப்படைத்தன்மை, கலாசார அடையாளம், மத ஒற்றுமை மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு தொடர்பான உண்மையான, ஆவணப்படுத்தப்பட்ட கேள்விகளையும் இலங்கை சமூகத்தில் எழுப்பியுள்ளது என்பதையும் அறியாமல் இருக்க முடியாது. 2019 ஈஸ்டர் தாக்குதல்களுக்குப் பிந்தைய காலகட்டம், இலங்கை-சவூதி மத கல்வி உறவை ஒரு புதிய கட்டமைப்பிற்குள் வெளிப்படைத்தன்மை, பதிவு, மற்றும் மேற்பார்வை ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட ஒரு கட்டமைப்பிற்குள் கொண்டு வந்துள்ளது.

எதிர்காலத்தில், இலங்கை-சவூதி கல்வி ஒத்துழைப்பு, உள்ளூர் தமிழ்-அறபு கலாசார மரபை மதித்தும், நிதி வெளிப்படைத்தன்மையை உறுதி செய்தும், தேசிய ஒற்றுமையை பலப்படுத்தும் வகையிலும் தொடருமானால், அது இரு நாடுகளுக்கும் நீடித்த பரஸ்பர பயனை அளிக்கக்கூடும் என்பது கிடைக்கக்கூடிய ஆய்வுத் தரவுகளின் அடிப்படையில் எழும் ஒரு நியாயமான முடிவாகும்.

✍️அஷ்ஷெய்க் ஏ.எல்.நாஸிர் கனி
ஹாமி, MA, PhD (R)